In Het MotorRijwiel nr. 124 hebben we 30 pagina’s ingeruimd voor ons tweede HMR Dossier. Deze keer over de Honda CB-serie van 1969-1982: de viercilinders met enkele bovenliggende nokkenas. Ook voor dit omvangrijke Dossier vroegen wij lezers die zo’n motor hebben of hebben gehad, hun ervaringen aan ons mee te delen. Daar kwamen zo veel reacties op (wat wel onderstreept hoe geliefd deze Honda-modellen waren en zijn!), dat we ze onmogelijk allemaal een plaatsje in HMR124 konden geven. Daarom treft u ze hieronder aan, met de foto’s die vele inzenders bijsloten.


Reacties

Harold van Akkeren

In april 2007 kocht ik de mooiste CB550 F2 van Marktplaats. Ik zou het leuk vinden als het Motor Rijwiel aandacht zou besteden aan de CB550. Meestal wordt er in de bladen aandacht besteedt aan de CB500 of de CB750, beide prachtige machines maar naar mijn idee heeft de CB550 toch het best van beide! De vorige eigenaar heeft zijn machine 15 jaar liefgehad zoals je kunt zien uit de voor en na foto’s. Helaas vond z’n vrouw dat er nu toch echt eens wat moest gebeuren in de garage, zo kon het gebeuren dat ik, na al een jaartje op zoek te zijn geweest deze CB na een proefrit de mijne mocht noemen. Dit verhaal klopt niet helemaal want ik wilde natuurlijk niet de vraagprijs geven waardoor het kon gebeuren dat ik de koop eerst liet over gaan. “Ik wil er nog even over nadenken zei ik…..” Natuurlijk was ik al helemaal verliefd maar ik zette toch door. Met oranje vlekken voor m’n ogen heb ik de hele nacht geen oog dicht gedaan waarna ik de volgende morgen zo snel als nog fatsoenlijk was de koop telefonisch heb rond gemaakt.



Dirk De Visscher

Lang geleden (1973-1978) had ik al een mooie bronskleurige CB750 Four met apehangerstuur. Twee jaar geleden kwam om nostalgische redenen terug een CB750 Four in de garage, die was niet om aan te zien in de wit-rode-kleurstelling, we hebben hem ernstig onder handen genomen en gerestaureerd in oranje. In 1970 kocht ik een nieuwe CB350 tweecilinder, een prachtmachine. In 1973 kwam de CB750 er omdat het de wereldwijde motorrevolutie inluidde (nog meer dan in 1966 met de CB450 Black Bomber). Alle andere motormerken stonden op apegapen. Maar toen kwam de eerste Goldwing eraan en liet ik mij weerom verleiden. Er zijn nog enkele Honda's langs gekomen, een Shadow 1100, een Goldwing 1500, ook enkele Honda CR250 cross. De recente aanwinst CB750 wordt gekoesterd want er was veel werk aan bij de renovatie. Ik heb ook nog een Honda XL1000 Varadero in de garage staan voor het dagelijkse boodschappenwerk. Je kan nu van een CB750 niet verwachten dat die beantwoordt aan de eisen van het modern motorrijden (stuurgedrag, remmen, vering), maar voor mij is het destijds een fantastische motor geweest en is dat nog altijd. Ik hoorde wel van andere over problemen met de distributieketting (ook bij de CB900), ook soms met de afstelling van de 4 carburatoren, maar ikzelf heb daar nooit problemen mee gekend. Onderdelen vind ik nog altijd bij Honda zelf (ik heb daar een mannetje in het magazijn) en wat ik daar niet meer vind haal ik bij Fourdeel of bij René van Maanen.


Warning: mysqli_fetch_array() expects parameter 1 to be mysqli_result, boolean given in /home/motorhmr/domains/motorrijwiel.nu/public_html/dossier.php on line 77


Arie Mol

Mijn eerste ervaring met een Honda CB 750 stamt uit 1969/1970 toen ik als een van de eersten in Nederland een K0 aanschafte bij Motorhuis “Safe”aan de Brielselaan in Rotterdam. Dit was mijn tweede Honda want ik had al een Honda CB 450 Black Bomber met 5 versnellingen waarmee ik ging racen na al standaard races gereden te hebben met deze motor.
Deze Honda CB 750 had nog kabel bediende gasschuiven met 1 kabel vanaf het gashandel en onder de tank een verdeelstukje waar 4 kabels uitkwamen die naar de carburateurs gingen. ( heb ik nog ) Daar kwam een modificatie voor zoals ook voor de transmissiedempers in het achterwiel. Met deze motor heb ik diverse standaard races gereden op Zandvoort. Op 24-5-’70 standaard klasse A, tweede plaats achter Spahn en de klasse sportmotoren boven 500 cc eerste plaats. Verslag in Motor 22 van 29-5-’70. Op 11-7-’71 standaard race sportklasse boven 500 cc eerste plaats. Verslag in Motor 29 van16-7-’71. Van deze motor heb ik nog een soort handgeschreven onderhoudsverslag:
3600 km. gebroken achterketting, scheuren in het carter. Het borg visje van de ketting bleek los te gaan en er werd geadviseerd dit visje te borgen met een dun plaatje er omheen en dit weer te solderen. Later kwamen er sterkere kettingen met klinkschakels. Het carter werd gelast.
4500 km. claxon kapot, garantie. Rubbers van de verbindingspijpjes van de uitlaatdempers kapot, vervangen.
6800 km. nieuwe achterband, was kaal.
7800 km. luchtfilterhuis gescheurd, garantie. Kilometertellerkabel vervangen.
10.000 km. nieuwe achterketting, bougies, voorband, springt af en toe uit vierde versnelling. Voorspatbordsteun gescheurd, garantie.
11.000 km. tweede voorspatbordsteun gescheurd, garantie. Nieuwe remblokken.
12.000 km. nieuwe ketting voor de 6-urenrace op Zandvoort op 15 augustus 1970. In het vijfde uur viel mijn vriend John Bestebreurtje en was de race over. De schade gerepareerd.
17.000 km. nieuwe achterband, ketting, contactpunten en Koni achterschokbrekers.
18.000 km. nieuwe remblokken.
21.000 km. nieuwe ketting  en voorband.
26.000 km. nieuwe bougies en gaskabels.
28.500 km. nieuwe achterband, zijdeksel verloren.
30.000 km. nieuwe ketting, lagerbussen van de achtervorklagering vervangen.
33.000 km. kleppen gesteld en luchtfilter gereinigd.
33.700 km. op de vermogenstestbank van de T.H. Delft, 70 pk. Het enigste wat was gedaan waren de overgangen van de rubbers tussen carburateurs en cilinderkop vloeiender gemaakt.
33.800 km. nieuwe achterband en rubber transmissiedempers in het achterwiel vervangen.
35.000 km. nieuwe Koni achterveren gemonteerd.
35.500 km. uitlaatpijpen gelast en nieuwe dempers gemaakt, toen nog voor een deel demontabel. Nieuwe pen voor het draaipunt van de voorremtang ophanging gedraaid. Nieuwe remblokken.
Motor verkocht.

Mijn huidige Honda CB750, kenteken afgegeven in februari 1972, kocht ik in oktober 1979. De motor had in brand gestaan met veel lakschade aan tank, zijdeksels en diverse andere schades zoals gesmolten carburateurs. Via diverse vrienden en kennissen heb ik onderdelen verzameld en spuitwerk laten doen voor een vriendenprijs maar niet in de originele kleuren, rijklaar gemaakt. Wel een tweede schijf toegepast met kunststof remleidingen en staal omvlochten. Remt prima. De overlooppijpjes van de vlotterkamers kunnen gaan lekken doordat er een scheurtje in ontstaat. Waardoor? Geen idee. Het heeft invloed op het stationaire mengsel en dus op het mooi draaien maar ook op het verbruik en de kamer(s) lopen leeg na stoppen van de motor. Vervangen, solderen of lijmen. De oude bougiekabels kunnen stroom gaan lekken, zeker bij nat weer. Nieuwe bobines zijn duur maar reparatie is mogelijk. Koop een meter kabel met koperen kern bij een automaterialenzaak, knip de oude van de bobines en frees de bobines boven de kabel open en verwijder de rest van de kabelisolatie. Soldeer de nieuwe kabel aan het stukje kabel wat open ge freest is en dicht de zaak af met kit of twee componenten lijm. Werkt bij mij prima. Ik heb een 900 cc. set erop gehad met een Jan Vos nokkenas, zelf geslepen, maar na olie lekkage onder de koppakking weer teruggebouwd naar origineel. Olie lekkage komt standaard ook voor. Omdat de grondspeling aan de linkerkant beperkt wordt door de jiffy heb ik deze gedemonteerd en het montagepunt van het frame afgezaagd. De Honda CB 750 is eenvoudig te onderhouden en sleutelt makkelijk. Er is weinig speciaal gereedschap bij nodig. Tip voor het blok uit het frame halen; leg de fiets op z’n zij en til dan het blok eruit.



Henk Meijer

Bijgaande foto's zijn uit de zomer van 1976; maar liefst 37 jaar terug in de tijd. Ik was toen 24 en ging met een neef op vakantie naar Marokko met mijn CB500Four. Een fantastische motor, die ik kocht nadat ik op een CB125 (prachtig goudkleurig 2-cilindertje overigens) de eerste motorervaring had opgedaan. Dus Honda was toen mijn merk. Wel direct een tweede schijfrem gemonteerd, want de standaard remkracht viel een beetje tegen. Een ander klein minpuntje was de stroomverdeling; die sputterde bij regen nog wel eens tegen, waarbij de motor op 3 en soms 2 cilinders tippelde.Verder nooit problemen mee gehad; wel een paar "onschuldige" valpartijtjes. In  1976 hadden we de fiets voorzien van een eigengemaakte sissybar, waar alle bagage voor 2 personen / 6 weken aan vast was gesjord. Inclusief een goed gevulde reservebenzine tank, waarvan de inhoud op de nylon tent druppelde, die daardoor zo lek werd als een mandje.
Foto 01: Ondanks de reservetank toch geheel leeg gereden en in een dorpje ergens middenin Spanje getankt bij een "Jantje-van-Alles".
Foto 02: Marrakech; het eigenlijke doel was bereikt.
Foto 03: Door het Atlas gebergte; een off-the-road was hier beter op z'n plaats geweest.
Maar we hebben het gefikst.
Foto 04: Bij thuiskomt omgebouwd tot een "café-racer" (getrimd polyester voorspatbord / laag stuur / racezitje / schakel setje / 4-in-2 Reimo uitlaatsysteem) en nog lang plezier van gehad.


Warning: mysqli_fetch_array() expects parameter 1 to be mysqli_result, boolean given in /home/motorhmr/domains/motorrijwiel.nu/public_html/dossier.php on line 77


Huib Kouwenhoven

Ik zag mijn CB650 voor het eerst via internet in juni 2009, een paar maanden nadat ik in Straatsburg (Frankrijk), waar ik toen woonde, mijn motorrijbewijs had gehaald. Wat een beeldschone motor, het was liefde op het eerste gezicht! Ze zag er veel beter uit dan al haar nieuwerwetse opvolgers. En nog mooier, ze paste in mijn studentenbudget! Een paar dagen later was ik in Nederland en vertrok ik met mijn vader en een motorvriend van me uit Veessen, tussen Deventer en Zwolle, naar Groningen, waar de CB650 op me wachtte. Ook in het echt was ze een schoonheid om te zien! En technisch gezien was ze in onze lekenogen ook prima in orde. Meenemen dus! Zo kon het, dat ik iets later op mijn eerste eigen motor Groningen uitreed. Maar het allereerste ritje was van korte duur! Al snel kon ik niet meer accelereren zoals ik wilde en rook het vreemd. Toen we stopten, bleek dat de voorremmen blokkeerden. Nadat we het hydraulisch systeem ontlucht hadden, kon ik gelukkig verder. En hoe! Al zwaaiend naar de drommen mensen rond de snelweg, die waren afgekomen op de TT in Assen, die toevallig ook dat weekend werd gehouden, kon ik naar mijn ouderlijk huis rijden.
Maar het zal de lezer al duidelijk zijn, de eerste klus was het schoonmaken van het hydraulisch systeem. Daarbij heb ik ook maar meteen de balhoofdlagers en de voorvorkpoten meegenomen. Dit was nooit gelukt zonder het officiële werkplaatsboek en de technische ogen van mijn motorvriend! Dat is meteen mijn belangrijkste tip: koop het werkplaatsboek dat houvast biedt voor alle denkbare klussen. Nadat deze klussen waren gedaan, en wat later ook de ketting en tandwielen nog zijn vervangen, heb ik een paar jaar met veel plezier op de CB650 gereden. Als eerste motor was ze niet te krachtig en reed ze heerlijk. Toch heb ik haar als bewoner van het centrum van Nijmegen onlangs verkocht, bij gebrek aan geschikte stalling en omdat ik te weinig reed. Voor zover ik weet is ze goed opgevangen in een familie van CB’s met verschillende cilinderinhouden. Een betere plek had ik niet kunnen bedenken.



Jan Knol

Ik ben in het gelukkige bezit van een originele Honda CB 750 K7 die is gebouwd in 1978 en in mei 1979 in Nederland op kenteken is gezet (05-05-ZH). Gekocht van een oude buurman die de tweede eigenaar was en ik ben dus de derde. In 2004 heb ik de motor totaal gestript omdat ik hem als liefhebber van dit type motor helemaal goed wilde schoonmaken, reviseren en zoveel mogelijk origineel houden. Door allerlei oorzaken heb ik dat echter pas in 2012 kunnen uitvoeren. In de tussentijd had ik een blok, een frame, 2 wielen en 6 dozen in mijn garage staan. In maart vorig jaar heb ik een paar weken vakantie genomen en ben ik weer begonnen met de opbouw. In  het jaar daarvoor had ik al wel alle framedelen zwart laten poedercoaten en onderdelen schoongemaakt. In die twee weken heb ik deze ‘laatste der Mohikanen’ weer opgetuigd. Het is namelijk het laatste model met een enkele bovenliggende nokkenas die in Nederland op de markt kwam. Daarna kwamen de types met de dubbele bovenliggende nokkenassen (F-types). De K-7, met het kenmerkende kleinere achterwiel, is tevens het laatste model in de K-serie beginnend met de K0 die in Nederland werd uitgebracht. Dit exemplaar is nog volkomen origineel op de uitlaten na. In plaats van de 4 uitlaten (die het probleem hadden dat ze hun condens niet goed kwijt konden en dus snel verrotten) heb ik er toen het echt niet meer ging een  4-in-1 pijp (Marshall deeptone) onder gezet. Bij de wederopbouw was mooi te zien dat het allemaal origineel is want ik heb eind negentiger jaren een handboek (‘Reparaturanleitung’) gekocht bij een Duitse uitgever. Zelfs het bedradingsschema is voor een leek feilloos te volgen. Dat is handig want ik ben ook maar een hobbyist die in de basis niet wordt gehinderd door kennis. Ik denk wel dat ik er enig gevoel voor heb want ook na 8 jaar kende ik elk onderdeel en wist ook hoe het gemonteerd moest worden. Toch is zo’n handboek uitermate handig omdat het ook zeer veel achtergrond- en detailinformatie geeft. Nadat ik de opbouw had afgerond en alle verbruiksdelen had vervangen (beide banden, luchtfilter, smeerolie, remolie, bougies, accu, remblokken etc.) was het spannende moment daar. Want na 8 jaar stilliggen was het de vraag of het starten weer zou lukken. Maar geen probleem want nadat de benzinetoevoer en de cilinders weer waren gevuld was er weer leven en ook nog in alle vier de cilinders. Beetje onregelmatig maar dat is natuurlijk niet verwonderlijk. Daarna  heb ik alles bij een dealer na laten kijken om er zeker van te zijn dat ik geen fouten had gemaakt en om de motorafstelling te laten doen: ontsteking, klepspeling, carburatie etc. Toen was ook de onregelmatigheid er weer uit en liep het weer als een zonnetje. In de maanden daarna weer rustig ingereden om alles in het blok weer de kans te geven zich te zetten. Nu staat mijn grote vriend al weer een paar maanden stil want met zout op de weg mag hij natuurlijk niet buiten. Elke week even de accu controleren en de voorband een stukje draaien en wachten op de eerste warmere dagen van het voorjaar als het zout weer is weggespoeld.



Johan Slijkoort

Na het behalen van mijn rijbewijs ben ik over gegaan tot de koop van een Honda CB 350 F in  juni 1973. Deze keuze kwam tot stand doordat ik viertakt wilde rijden en geen tweetakt. Pluspunt: Het model had een mooie uitstraling. Minpunten waren de schokdempers, deze heb ik bijna direct vervangen door Koni schokdempers. Als extra heb ik valbeugels, stuurkuip en sportstuur laten monteren voor de rijwindgevoeligheid. Tot april 1974 mee gereden, toen reed een spookrijder op de verkeerde weghelft: frontaaltje, einde Honda. Na een paar maanden in het gips heb ik in september 1974 een nieuwe Honda gekocht, deze heb ik voorzien van een hele kuip, plus sportstuur en mistlampen. Ook nog een slot op de benzinetank. In september 1975 fungeerde hij als trouwmotor. Hiermee heb ik tot 1976 vele toerritten gemaakt met mijn vrouw en vele GP’s  bezocht in Europa. In december 2010 heb ik weer een Honda CB 350 F gekocht en na de nodige restauratie staat deze in de serre te pronken en wordt hij meermalen per jaar gelucht om een rondje mee te rijden. Tot mijn verrassing vond ik nog een opengewerkt motorblok van  Honda CB 350 F. Hij blijft prachtig om te zien. Ik ben zeer tevreden over dit model van Honda.



Klaas Kiewiet

De CB modellen lopen als een rode draad door m’n motorleven. Het begon in 1977. Als 19-jarige MTS-scholier was een CB350 de eerste, een schadegeval (b.j. 1975) maar slechts 2 jaar oud voor slechts 1500 gulden bij Jan Oosting motoren te Anloo. Een paar nieuwe voorvork binnenpoten en wat richtwerk en ik was de koning te rijk. 1979 CB 550 met toen moderne polyester tank-zitcombinatie van Rene Cortie. M’n vader zo ver gekregen om van uit Groningen mee te gaan met de auto om de tankzit in Amsterdam te halen. 1983 t/m 1986 sterrijden op Zandvoort met Honda CB500/550/650. Honda CB 650 blok opgeboord naar 700cc met Vance and Hines zuigers van gebroeders Husmann te Munster, bekend uit de dragracerij. Het 500 frame werd de zwakke schakel dus zelf een staal/ alu frame gemaakt (1987). Tussendoor turbo project op CB550 met dubbele weber carburateurs (1984). De turbo was iets te groot waardoor hij niet helemaal op toeren kwam, maar hij was iets sneller dan standaard. Nooit is er iets stuk gegaan op de CB’s, of het moet al een zwetende kop/voetpakking zijn. Tegenwoordig dient een CB350 als pekelfiets, en is het zwarte schaap van de CB-familie, een CB650, voorzien van een Benelli 900 Sei blok. Ook de volgende generatie motorrijders kan nog veel plezier van de CB’s hebben. Zoonlief van 20 rijdt inmiddels op een CB400.



Peter Hulscher

Mijn CB 750 ervaring: nieuw gekocht in 1975 in Beiroet, Libanon. Van daaruit samen met collega, met eigen CB 750 rondgetoerd (Syrië, Jordanië) en na ongeveer een half jaar teruggereden naar Nederland. Genoeg meegemaakt, o.a. beschoten. De snelheid van de motor heeft ons waarschijnlijk het leven gered. Motor nog steeds in bezit en rijdend, dus ben nog steeds eerste eigenaar. Nooit problemen gehad. Blok is nog nooit open geweest. Met andere woorden: terecht motor van de eeuw!



Taeke Scherjon

Hierbij mijn ervaring van toen over de Honda CB750K. Dit was mijn tweede motor die ik in 1980 kocht, hiervoor had ik een CB500 four, die een beetje als café racer was omgebouwd.
Er zat een sportzitje op waar mijn vriendin(nu mijn vrouw) en ik net op konden zitten. Dit was om lange stukken te rijden verre van ideaal. Om dan een sportieve toermotor te kopen, kwam ik al snel bij de HondaCB750 K uit. We gingen zomers naar het buitenland op vakantie o.a. naar Engeland,Oostenrijk, Zwitserland,en in de weekenden geregeld naar Duitsland.
Deze motor vond ik met z'n tweeën beter rijden dan alleen, want dan trilde de motor bij hogere snelheid (140 en sneller). Ik heb de motor 5 jaar gehad en verkocht, omdat er toen een zoon werd geboren. Ik heb er weinig kosten aan gehad,elk jaar een onderhoudsbeurt en dat was het. Toen de zonen begonnen te brommer rijden en daarna motor begon het bij mij ook weer te kriebelen en kocht ik een off de road motor een Honda 500. Daarna nog een honda CB 400 four en nu heb ik een Honda 750 Night Hawk van 1991 Amerikaans model.
Op de bijgevoegde foto gingen we in 1981 op vakantie naar Zuid Engeland om te kamperen in een tent(je).


Warning: mysqli_fetch_array() expects parameter 1 to be mysqli_result, boolean given in /home/motorhmr/domains/motorrijwiel.nu/public_html/dossier.php on line 77


Audry Wennekes-van Berkel

Vele jaren geleden mocht ik als klein meisje al bij mijn vader achterop bij zijn toenmalige Moto Guzzi. Dan gingen we met een groep vrienden en liefhebbers naar de TT van Assen. Op zondagen keken we race op Eurosport in de tijd van Eddie Lawson en Kevin Schwants. En in de zomervakantie was altijd wel ergens een motorrace op een Europees circuit waar wij dan 3 weken in de buurt vakantie hielden en uiteraard een uitstapje maakten naar het betreffende circuit op de dag van de race. Als tiener werd Max Biaggi mijn held en droomde ik ervan om zelf ook ooit mijn motorrijbewijs te halen. Toen ik 19 was ging ik op les en op een ijskoude winterdag in februari haalde ik op een Suzuki TUX (waar ik me nu nog steeds een beetje voor schaam) mijn motorrijbewijs. Eindelijk, eindelijk na al die honderden kilometers achterop zitten mocht ik met mijn eigen motor gaan rijden! 3 weken van tevoren was ik met mijn vriendje op pad geweest om mijn droommotor te kopen, een “bloedmooie” CB 350F uit bouwjaar 1973. Ik had een advertentie zien staan in een motorblad en was verliefd! De vorm, het klassieke café racer uiterlijk, de kleur (donkerblauw),  zijn afgeronde eenpersoons zitje, kortom: hij was geweldig. Als klap op de vuurpijl zou ik mijn voeten ook nog op de grond kunnen zetten als ik erop zat. Hij was voor mij gemaakt. Dit moest 'm worden. Opgewonden reisden we af naar Groningen en daar stond hij in een (hele ouwe en tochtige) schuur. Zijn banden waren plat, de uitlaat rammelde, hier en daar zat een bescheiden roestvlekje en in de laag stof kon ik mijn naam schrijven. Ik maakte een slipperige proefrit in de sneeuw op die platte banden en ik was compleet verkocht. Voor 650 gulden was hij van mij, yes! Na een paar weken poetsen en een setje gloednieuwe banden en een vervangende 4-in-1 uitlaat, kon ik eindelijk het eerste ritje maken. Dit duurde ongeveer 10 minuten. Toen liep het blok vast (primaire ketting gebroken. Op zich natuurlijk niet echt een verrassing dat er iets kapot gaat bij een CB die jaaaaaren in een oude schuur had stil gestaan, maar ja liefde maakt blind.) Ik moest zo'n 5 kilometer met CB aan de hand naar huis lopen. Vastberaden reed ik een paar dagen later met het kapotte blok naast me op de passagiersstoel naar een kennis van een kennis om het blok te ruilen. Met een beetje geld toe had ik een min of meer gereviseerd blok in handen. Een paar jaar na deze deal zorgde dit blok voor een bijzondere ontmoeting op een Franse snelweg toen ik op weg naar huis was. 2 weken lang hadden we de Franse westkust verkend. Ik had 7 liter olie meegenomen, want hij “gebruikte” nogal. De belofte was als hij deze vakantie braaf zou zijn en me naar huis zou brengen, hij een echt gereviseerd blok zou krijgen. Toen we een stuk op de snelweg reden om even wat kilometers te maken, werd ik op de parkeerplaats staande gehouden door een man met caravan. “Of ik wel wist dat de motor enorm rookte!?” Toen ik hem heel hard lachend bedankte voor zijn opmerkzaamheid moet hij gedacht hebben dat ik niet goed snik was. Maar CB bracht me thuis en kreeg als beloning zijn derde blok. Ik gebruikte hem veel. Voor woon-werk verkeer (zomer en winter), vakanties en vele ritten met vrienden. We zijn zelfs naar het circuit van Croix en Ternois geweest om daar een paar dagen te rijden, waar ik ontdekte dat hij echt een stabiele (zij het niet zo snelle) circuitmotor is.  Het frame is werkelijk strak in de bochten! Hij stuurt stabiel en gemakkelijk de bochten door. Al laat het vermogen natuurlijk ernstig te wensen over, vooral bocht uit, maar dat maakt het gevoel van snelheid dat je hebt wanneer je hard moet werken op een oldtimer als deze volledig goed. Oja en de remmen? Welke remmen... voor doet niets en achter blokkeert bij de lichtste aanraking… Toen ik op kamers ging wonen had ik geen eisen aan mijn verblijf. Het enige wat ik belangrijk vond was dat mijn huisbaas een droge schuur had waar ik mijn vriendje veilig kon stallen. Want die moest natuurlijk mee verhuizen. Op een dag waren we in Assen bij de Ducati club races. Het was daar waar ik op de onderdelenmarkt een ouderwets topkuipje en 2 prachtige, zwart-verchroomde lafranconi dempers op de kop tikte. Zo werd mijn doorsnee 4-in-1 systeem omgetoverd tot een 4-in-1-in-2 met de 2 dempers aan 1 kant. Niet origineel, maar wel helemaal passend bij de jaren 70 styling. En het geluid! Werkelijk fenomenaal die heerlijk diepe grom die hij produceerde!! Alsof er een 750 blok onder zat... Ondanks al mijn tijdige onderhoudsbeurten en vele uren poetsen en schoonmaken werd CB al tamelijk oud en was hij echt toe aan een serieuze complete revisie. Die kwam dan ook toen we een huis kochten met een goede garage erbij. CB werd volledig gestript! Zo'n 2 jaar lang heb ik in de avonduren elk boutje, schroefje en moertje los gehad en geschuurd, gepolijst en gepoetst. Hij kreeg nieuwe velgen voor en achter, al het roestige chroom werd vervangen door net tweedehands, framedelen werden nieuw gepoedercoat, er kwam een vervangende draadboom in en alle denkbare rubbers en ringen werden vernieuwd. Het blok is hierbij echter niet open geweest. Omdat dit nog prima functioneerde heb ik dit zo gelaten. De tank, de kuip en de zijdekseltjes zijn opnieuw gespoten, waarbij de originele striping opnieuw werd aangebracht. Op het resultaat ben ik ongelooflijk trots. Ik weet dat CB niet helemaal origineel is (kuipje en dempers), maar ik vind dat hij absoluut zijn oldtimer café racer uiterlijk heeft behouden. Je kunt zien dat het een Honda CB350 Four is en hij trekt veel aandacht wanneer ik ermee op pad ben (ooit had ik zelfs meer aandacht met mijn CB dan mijn vriend toen had met zijn “bijzondere Bimota”, dat was lachen!). Een oorzaak van al die aandacht is ook het geluid wat hij nog altijd produceert, dat zorgt er toch voor dat regelmatig mensen nog eens omdraaien om te kijken wat daar voorbij komt. Mijn Honda CB 350F is voor mij tijdloos en geeft me het ultieme motorgevoel. Na aanschaf van een tweede gebruiksmotor (Yamaha FZR 600R en later Triumph Daytona T595) is het tijd voor CB om het rustiger aan te mogen doen. De ritjes worden korter en alleen nog met mooi weer. Maar dat heeft hij na al zijn trouwe jaren ook verdiend. Onze vriendschap duurt ondertussen al meer dan 15 jaar. CB gaat nooit meer weg. En om hem helemaal gelukkig te maken heeft hij een paar maanden geleden gezelschap gekregen van een grote broer: een Rickman Honda CR750 uit 1974. Wat voor verhalen zullen zij elkaar te vertellen hebben wanneer ze samen staan uit te dampen na een stevig ritje???


Warning: mysqli_fetch_array() expects parameter 1 to be mysqli_result, boolean given in /home/motorhmr/domains/motorrijwiel.nu/public_html/dossier.php on line 77


Ben van Bommel

In 1973 kocht ik mijn eerste Honda CB750, en met m’n derde reed ik 150.000 km. Met uithoeken als Noordkaap, Casablanca, en Teheran in verschillende reizen. Super betrouwbare metgezel. Kijk er nog met weemoed op terug.



Evert Janssen

Hier mijn zeer beknopte verhaaltje over mijn in 1972 nieuw aangeschafte Honda CB 750 K2.
Deze motor is na ruim 40 jaar nog steeds in mijn bezit! Na 15 jaar en 125.000 op de klok met heel veel plezier en zonder grote problemen deze motor gereden te hebben heb ik er toen vanwege onze gezinsuitbreiding een EZS zijspan aan gebouwd en hem inmiddels naar 198.000 km. gereden. Deze toen goudkleurige motor heb ik gekocht vanwege zijn compleetheid en uitstraling. Altijd heb ik het onderhoud aan deze motor zelf gedaan. Het grote pluspunt is zondermeer zijn enorme betrouwbaarheid. Minpunten waren de toenmalige ketting naar het achterwiel en de bobines met hun kabels waardoor hij in een regenbui nog wel eens op 3 pitten ging lopen. Bijzondere ervaring is toch wel dat deze motor ons door heel Europa heeft gebracht en we zijn er altijd zonder grote problemen weer mee thuis gekomen. Na de zijspan aanbouw is deze motor voorzien van een Wiseco Big-Bore kit.Omwille van de betrouwbaarheid heb ik de compressie van deze kit, 10,25 op 1 door het afdraaien van de zuigers teruggebracht naar 9,1 op 1. Als nuttige tip zou ik de montage van electronische ontsteking met CBR 600 bobines willen noemen. Als "speciale" reparaties heb ik de tandwielen van de vierde versnelling moeten vervangen omdat deze er nog wel eens uit wilde springen. Inmiddels zijn drie keer de distributie en transmissie ketting met geleiders vervangen. Een maal de koppelingsplaten en een keer het kogellager van de uitgaande as van de versnellingsbak. Voor de aanpassing naar het zijspan rijden heb ik zelf de aansluitingen verzorgd, het frame met Gr.Mo.buis verstevigd, extra hupframe langs het balhoofd gemaakt.
De voorvork en de achtervork zijn evenals de wielen eigen makelij zo ook de vier in twee in een RVS uitlaat. enz. enz. Inmiddels al ruim 40 jaar met heel veel plezier op deze motor gereden en aan gesleuteld! Op naar de 50....



Frank van Lijssel

Ik ben in het bezit van een Honda CB750 Four K2 uit 1974 welke ik alweer 5 jaar geleden in een matige staat kocht in Zuid Limburg. De km stand was toen 50.000. Ik heb er nu 77.000 op staan, dus dik 5000 km per jaar. Dat is nog vrij veel omdat ik mijn jaarlijkse 40.000 kilometers verdeel over twee moderne Kawasaki’s en een viertal andere klassiekers (Moto Morini 350 Sport, Laverda 750 SF2, MZ Skorpion en een Honda XBR500). De CB750Four heeft altijd een heel apart plekje in mijn geheugen gehad. Als nog niet bromfietsgerechtigd scholiertje heb ik menige maal mijn neus platgedrukt op de etalage van de plaatselijke motorboer waar de CB750 Four in de prachtige kleur Candy Gold Metallic in de showroom stond. Ooit zou ik zo’n motor bezitten, dat wist ik toen al zeker en dat is er uiteindelijk ook van gekomen. En uiteraard in dezelfde kleur. Vanaf de koop heb ik de motor volledig gerestaureerd. Wat losse opmerkingen van mijn ervaringen hierbij en bij eerdere restauraties van kleinere Honda Fours. Veel onderdelen zijn in Engeland stukken goedkoper dan in Nederland. Zie bijvoorbeeld de website van David Silver Spares die probleemloos naar Nederland verstuurd. www.davidsilverspares.co.uk. Montage van een Accent elektronische ontsteking verdient aanbeveling. (140,00) De motor start beduidend beter, loopt soepeler en is ook zuiniger. Bovendien ben je van het eeuwige afstellen van de contactpuntjes af.  Monteer altijd de originele koppakking. Een imitatie koppakking is goedkoper maar omdat de CB750 neigt naar zweten bij de koppakking geldt hier dat goedkoop duurkoop is. Voor demontage van de cilinderkop moet immers het hele motorblok uitgebouwd worden. Veel onderdelen worden nagemaakt maar de kwaliteit hiervan is sterk wisselend. Let dus goed op bij aanschaf van imitatie-onderdelen. Een zeer geschikte band voor de CB750 is de Bridgestone BT45. Dit maakt de toch wat lobbige CB750 tot een goed sturende motor. De versnellingsbak en koppeling zijn vrijwel onverwoestbaar. Ik ververs in tegenstelling tot de fabrieksopgave (2500 km) om de 5000 km de olie en het oliefilter. Dat gaat probleemloos; de kwaliteit van olie is sinds de introductie van de CB immers sterk verbeterd. Ik gebruik een half-synthetische 10W40 olie. Bij problemen en vragen is Frank Lemstra Motoren in Wormerveer een uitstekend adres. Heeft ontzettend veel ervaring met de CB750 en is ook een goede tip voor motorrevisie. Verbruik is ongeveer 1 op 16. Ik rijd wel stevig door. Olieverbruik ongeveer 0,25 liter op 1000 km.  Mijn CB750 is ontzettend gevoelig voor de kwaliteit van de benzine. Als de motor een tijdje niet gelopen heeft start deze heel moeilijk. Ik ben er inmiddels achter dat dit niets te maken heeft met de ontsteking of met bijvoorbeeld de afstelling van de carburateurs. De oorzaak is het na enige tijd verdampen van de brandbare benzinebestanddelen in de vlotterkamers via de ontluchting, een bekend fenomeen bij de huidige benzines. Een proef met Aspen benzine (die niet veroudert) toont dit aan. De oplossing is om de vlotterkamers leeg te rijden voordat je de motor wegzet (benzinekraan dus een paar honderd meter voor huis dicht draaien). Als je deze procedure aanhoudt is er geen enkel probleem. Veel CB’s hebben overigens last van dit probleem. Pluspunten: mijlpaal in de motorgeschiedenis, betrouwbaar, prachtige motor. Nadelen: in vergelijking met huidige motoren matige stuureigenschappen en matige remmen. Leuk om te vermelden is nog dat er in ons dorp 4 identieke goudkleurige CB750 Fours lopen waarmee geregeld gezamenlijke toertochten gemaakt worden, zoals jaarlijks naar de Bikers’ Classics in Francorchamps.



Frans de Groot

Sinds 2005 ben ik in het bezit van een Honda CB 650A, bouwjaar 1982, waarmee ik toertochtjes maak. De motorfiets voldoet nog prima, ook in het hedendaagse verkeer. Onderhoud doe ik zelf. Recent heb ik de achterdempers en de keerringen van de voorvork vervangen.



Jan Uenk

Ik heb meer dan 30 jr. motorervaring met allerlei Japanners en de laatste jaren vooral BMW en tegenwoordig een GS1150. Maar het klassieke spul, in mijn geval vooral jaren zeventig, bleef ook steeds interessant. Vandaar dat ik in 2011 dan maar de stap heb gezet en een CB750F2 aangeschaft. Dat heeft er mee te maken dat mijn eerste motorfietsje een CB400F was, ook nog steeds heel leuk maar die vond ik toch een beetje te klein om naar terug te gaan, want ik wil er dan ook mee rijden. Dus: jeugdsentiment natuurlijk, daar heb je het weer. De CB750F2 (1977) heb ik bij een lokale fietsenmaker, tevens motorliefhebber, gekocht en was in goed rijdende staat. Wel zelf enig onderhoud gepleegd, vooral motorisch dus olie, filters, bougies, afstelwerk etc. Verder werkte het choke-mechanisme niet en de carburateurs + filterkast opnieuw gemonteerd. Daarnaast nieuwe remblokken voor (ferodo) en vloeistof ververst en remt dus weer prima. Verder nieuw zijdeksel gemonteerd en er moet nog een nieuwe voorband op komen. Daarnaast diverse kleinigheden als rubbers etc. Ik ben vrij snel hierna in 2011 ook lid geworden van de CB Four Club, dat leek me toch wel nuttig. Vooral in het begin regelmatig online geweest voor informatie, onderdelen, restauratieverhalen enz. Dit is gewoon een enorme informatiebron voor iedere liefhebber, dus zeer aan te bevelen. Bovendien doe je al gauw leuke en nuttige contacten op met andere liefhebbers. De CB750F2 is naar mijn mening technisch gezien de beste CB sohc die je kunt kopen, voor een gunstige prijs. Voordelen zijn o.a meer vermogen, (veel) betere remmen en rijeigenschappen. Je kunt er gewoon vlot mee rijden in het verkeer als je maar rekening houdt dat het rijwielgedeelte niet is wat we tegenwoordig gewend zijn; dit is wel te verbeteren, ik heb ook (net als vroeger) Koni's gemonteerd, daardoor wordt het al een heel andere motor om mee te rijden. Wat je ziet is dat vooral de oudere K-modellen zeer gevraagd zijn, maar dan ook veel duurder. Inderdaad is niet iedereen gecharmeerd van het modernere uiterlijk, met oa. comstar wielen en 4 in 1 uitlaat. Als je met deze hobby wilt beginnen voor niet te veel geld is het echter een hele goede optie. Een kleine aanpassing die ik gedaan heb is het maken van een overloopreservoir voor de olietank (geïmproviseerd van een oud remvloeistofblikje, kan natuurlijk mooier). Het is nl. een feit dat de peilstok in de tank te weinig aangeeft, als je vult tot het maximum zal de olie uit de overloopslang komen wanneer de motor eenmaal goed warm is. Dat is mij in het begin gebeurd en geeft een enorme bende, het achterwiel onder de olie, en is ook levensgevaarlijk. Dit is in het wereldje wel bekend maar als beginner weet je dat dus niet........ Wat betreft het kopen van onderdelen; de techniek is over het algemeen goed verkrijgbaar. Persoonlijk heb ik erg goede ervaringen met Rene van Maanen, waar je altijd vlot en correct geholpen wordt en die ook nog eens redelijk in de buurt zit. Hoeft geen verdere introductie denk ik. Verder nog te noemen (misschien ten overvloede, maar toch): Roukama Japparts (vooral "fastmovers", goedkoop), CMS, Fourdeel, John Oldfield (GB), David Silver (GB).


Warning: mysqli_fetch_array() expects parameter 1 to be mysqli_result, boolean given in /home/motorhmr/domains/motorrijwiel.nu/public_html/dossier.php on line 77


Peter van Eckeveld

Ik ben in het bezit van een Honda CB750A, bouwjaar 1976. Deze motor komt oorspronkelijk uit de USA.



Rob van der Laag

In mei 1973 (ik was 23) waagde ik de stap van brommer naar motor en maakte een proefrit achterop CB 350 Four bij dhr. Noorlander van Motor Mercuur aan de Pletterijkade in Den Haag. Hij bestuurde de Honda en wat mij bij is gebleven was zijn opmerking dat ik er zo blij uitzag na de proefrit. Een lening bij de NMB (ja, die meedenkers) was snel geregeld. Ik kon een oefenrijbewijs halen en mocht de buurt onveilig maken. Niet veel later in een keer geslaagd. Voor zover ik mij kan herinneren was een lekkende oliezender het enige malheur dat ik met de 350 heb meegemaakt. Ik heb nog een stel gele H4 mistlampen erop gezet. De Fiamm hoorns had ik beter niet kunnen monteren want die zaten de koeling in de weg zodat er een keer een klepje moest worden varvangen. Toen ik de 350 F (VZ-58-91, zie foto) na 2 jaar inruilde voor een CB750F (XE-62-34) bij Het Haags Motor Centrum aan de Loosduinseweg in Den Haag kreeg ik wat kritiek van meneer Bouwman op de kilometerstand van ruim 30.000. Daar zat dan wel een tour d'Europe bij; een rit die via Duitsland, Zwitserland, Frankrijk, Spanje (tot in de zuidpunt) terug door Frankrijk naar Engeland voerde en via Belgie huiswaarts. Mijn jongere zus was mijn duopassagier. Niet veel later haalde zij ook haar rijbewijs A en kocht kocht een identieke Honda (VZ-65-49). De mijne liep 160 zonder problemen. Niet dat ik zo'n scheurneus was maar hij kon het gewoon. De latere vriend van mijn zus had een CB500F... Ik heb minder plezier gehad van de CB750 (op de foto eentje van de RAI; de mijne had dezelfde kleur). Om te beginnen had ik binnen een maand al een probleem dat er olie in mijn uitlaten zat als gevolg van kapotte klepgeleiders. Wachten op de onderdelen duurde een maand. De 750 was ook een stuk stugger dan de 350; hardere zit misschien door de schokbrekers hoewel ik net als bij de 350 de standaard exemplaren door Koni's had laten vervangen. De duplex ketting was slechts een kort leven beschoren. In die tijd waren de kettingen nog niet van de O-ring kwaliteit van tegenwoordig. Nu is het niet te doen maar ooit heb ik het originele uitlaatsysteem nog eens vervangen door een MAG 4 in1. Dat kwam me in België op een bon te staan nadat ik in de oude Scheldetunnel was gespot en gehoord natuurlijk! Het was dan ook wel een ontzettend aso geluid, maar mooi!! Na de 750  ben ik gevallen voor een CB500T (XH-79-97) en daarna een Goldwing (XL-32-70) hierna heb ik nog een van de weinige CB750FA Hondamatics bezeten, die officieel in Nederland is ingevoerd (XU-29-53, zie foto) een groen metallic versie. Hij kwam bij Motorhuis Safe vandaan kwam. Ik zou er zo weer een willen hebben. Ook hiermee helemaal naar Gibraltar gereden via Portugal. Heerlijk alleen maar gasgeven en wegwezen, hooguit in de bergen een tandje terug. Als het schip met geld binnen vaart haal ik er eentje uit de USA op. Ze staan nog steeds op Ebay! Na deze laatste CB brak het cardantijdperk pas echt aan: eerst BMW R60/6, een BMW R60/7 met RS kuip en een Honda VF750S. In 1993 deze motor aan de wilgen gehangen vanwege vrouw en kinderen maar heropgestapt in 2009 op een Honda V45 Sabre (is nu een lopend project). Het onderhoud aan de CB's wat ik zelf deed betrof slechts olieverversen en kettingen; de rest deed de dealer.


Warning: mysqli_fetch_array() expects parameter 1 to be mysqli_result, boolean given in /home/motorhmr/domains/motorrijwiel.nu/public_html/dossier.php on line 77


Roelof Beijering

Ik ben in het bezit van een Honda CB 650Z uit 1980. Van deze motor zijn er veel op de sloop terecht gekomen in de loop van de tijd, maar er zijn ook niet zo heel veel van geweest. Er waren in 1980 al 16-kleppers op de markt dus de 8-kleps CB650 was al enigszins achterhaald. Ik heb de motor gekregen en zelf helemaal opgeknapt. De motor is netjes maar niet 100% origineel.



Ton Hassing

Eind '68 Heb ik voor het eerst een 750 Four gezien tijdens een motorclub bijeenkomst in een café in Rotterdam. Een medewerker van Honda Nederland  kwam er mee langs en als berijders van veelal Engelse motoren hadden wij toch wel erg veel commentaar op zoals het brede motorblok, de schijfrem en vooral dat het Japans was. Een jaar later mocht ik van een kennis die een K0  had er een stukje op rijden en wist niet wat mij overkwam: trillingvrij en met een als een turbine draaiend motorblok, denkende dat ik rond de 70 reed maar in werkelijkheid reed ik al rond de 130 km/u. Ongelofelijk wat een motorfiets, dacht ik toen. In juni 1973 heb ik er zelf een gekocht van het type K2 waar  na het inrijden de nodige aanpassingen volgden zoals in die tijd gebruikelijk was: een 4 in1 uitlaat, sportstuur, 2e schijfrem, sportzit van Giuliari, stuurdemper van Kawasaki en aluminiumwielen van het merk Bell. Ook monteerde ik Koni achterschokbrekers, dyna electronische ontsteking, een H4 koplamp unit en natuurlijk Dunlop TT100 banden.  De foto werd genomen in de zomer van 1974 in Rotterdam. Ik heb er probleemloos meer dan 60.000 km mee gereden en voor dagelijks vervoer gebruikt zoals woon-werk en dat zomer en winter door, vakanties en tussendoor bij de NMB nog wat wedstrijden. Het enige waar hij veel van gebruikte waren kettingen, O-ring kettingen bestonden toen nog niet. Begin ‘76 is hij gestolen, dus een onvrijwillig afscheid. Het was een fijne probleemloze motorfiets die veel voor de motorwereld betekend heeft. Nu rij ik weer opeen K2 uit 73 maar dan alleen als het mooi weer is.


Warning: mysqli_fetch_array() expects parameter 1 to be mysqli_result, boolean given in /home/motorhmr/domains/motorrijwiel.nu/public_html/dossier.php on line 77


Dirk Kruse

Hier een paar foto’s van mijn Honda K4, bouwjaar 1974. Deze op een Duitse zolder gevonden motor heeft na 20 jaar stilstand een tweede leven gekregen.



Donald van Veen

Als opvolger van een Honda CB250 heb ik in 1978 een nieuwe CB 400F aangeschaft. Ik wilde wat meer power en ik vond de 400F een sportieve uitstraling hebben. Niet onbelangrijk waren de positieve testverslagen uit die tijd. Na 35 jaar heb ik van mijn koop geen spijt gehad.
De eerste jaren heb ik er gemiddeld  3000-4000 km mee gereden, maar in’89 heb ik een BMW R80 gekocht voor vooral toertochten. Met mijn 1.82m is de Honda aan de kleine kant en de vering voor langere afstanden niet geweldig. De achter schokdempers zij overigens na een jaar vervangen door Koni’s. Verder is alles origineel gebleven, ook de uitlaat. Een nieuwe originele demper ligt al ruim 10 jaar op zolder. Grote problemen hebben zich na 47.000 km nog niet voorgedaan. De pakking van het cilinderkopdeksel is door zweten een keer vervangen. Verder heb ik 3x een lekkende voorvorkkeerring en een gescheurd diafragma van het remvloeistof reservoir moeten vervangen. Door een kapotte zekering heb ik een keer een
kilometertje moeten lopen naar Motor Mercuur in Den Haag. Het blokje zelf beschouw ik als bullet proof. De laatste jaren rijd ik er gemiddeld nog maar 300 a 400 km per jaar mee wat
ook wel te zien is aan de kilometerstand. Zo af en toe maar wel met enige regelmaat wordt het fietsje uit de garagebox gehaald , een paar keer kicken met het kontakt uit, contact aan en bij de eerste kick start, start die meestal. Het typische 4 cilinder gehuil bij lekker doortrekken, daar blijf ik nog steeds van genieten. Het gaat voor mij niet om de snelheid, maar om de beleving.



Gerard Reijmer

Ik ben in mijn hele motor leven al liefhebber van de Honda CB Four. Na het behalen van mijn motor rijbewijs (1974) een Honda CB 350 Four gekocht. Na veel plezier te hebben beleefd aan deze motor over gestapt naar een CB 750 Four. Ik had deze motor nooit moeten verkopen maar ja je bent jong. Maar ik ben Honda altijd wel trouw gebleven. Na een tip een CB 750 Four gekocht, maar deze keer in een kist. Een opknappertje dus, met 97.000 km op de teller. De motor liep nog prima. Desondanks besloot ik de hele motor te reviseren want ik wilde een compleet nieuwe motor, uitwendig en inwendig, wel met originele onderdelen. Na veel speuren op beurzen en vele uurtjes in de schuur is een droom uitgekomen. Rijden op de motorfiets van de eeuw. Ook mijn vrouw vind mijn hobby leuk dit is ook belangrijk. Dus wat is er nou leuker om samen,  zij op een CB 350 Four en ik op een CB 750 Four, erop uit te gaan. We zorgen wel dat we wat gereedschap en zekeringen bij ons hebben want het blijven wel natuurlijk wel oldtimers. Enkele tips zijn dat je altijd het motorblok na moet kijken want dat voorkomt teleurstellingen. Revisiesetje voor carburateurs zijn ook beter om lekkage te voorkomen. Ik ben inmiddels met mijn vijfde Honda CB Four bezig, nu een CB 500 Four. Dus voor mij alleen maar plussen en geen minnen.



Hank Kooijman

Bij deze nog wat restauratie en sleuteltips voor de Honda CB750 ohc modellen.
Tip 1: voor restauratie, bouw eerst het motorblok op ( inclusief kleppendeksel). Leg het blok, met de rechterzijde, op een zachte ondergrond. Pak dan met twee man het gerestaureerde frame en manoeuvreer het frame om het blok. Bouten erin en het frame plus blok op een verhoging zetten. Daarna de rest aanbouwen. Rede is dat het blok heel krap in het frame past. Bouw je eerst het rijwiel op en dan pas het blok in, dan is de kans op beschadiging erg groot, en het kost je je rug.
Tip 2: koop zo veel mogelijk originele onderdelen, vooral geen imitatie zuigers kopen, zitten hele slechte tussen, er zijn wel goede pakkingsets, zie tip3.
Tip 3: koppakking, gebruik “verlijmende” koppakkingen, die dichten het beste af. Goed voorbeeld en goede kwaliteit voor weinig geld is het set van SAITO ( motozoom, louis.de).
Tip 4: let bij de restauratie van het motorblok op met de bouten van de nokkenasbanken. Het aandraaien van de ( vette) bouten met het normale aanhaalkoppel voor M6 bouten, kan leiden tot het beschadigen van het schroefdraad in de kop. Mocht het al te laat zijn, WURTH heeft een heel mooi ( en duur ) reparatieset met schroefdraadbussen, anders Helicoil.
Tip 5: wil je een CB naar origineel restaureren, koop dan een zo compleet en origineel mogelijke fiets. Let vooral op het chrome en bij oudere modellen zoals de K2 op de specifieke en daardoor vaak moeilijk verkrijgbare onderdelen ( zoals voorvork, tellers).
Tip 6: De Honda CB750 K2 is in Europa nog heel lang verkocht, terwijl elders de K3, K4 en K5 zijn uitgebracht. Het is wel zo dat elk jaar de technische verbeteringen van de nieuwere modellen ook zijn toegepast op de K2. Zo heeft een K2 van 1975 al de nieuwe cilinderkop en de voorvorkpoten en voorspatbord van de K6. De kroonplaten van de voorvork en de tellers zijn nog wel van het model K2.
Tip 7: heb je een K0,K1 of K2 let dan heel goed op de bovenste kroonplaat van de voorvork. Tussen de klemstukken waar de vorkpoten inschuiven horen afgeplatte ringen. Als je deze vergeet en je klemt de poten, dan is de kans groot dat de kroonplaat scheurt.

 

Nog een tip voor de CB500:  Ik ken deze modellen alleen motor-technisch en ze hebben eigenlijk maar één zwak punt, de versnellingsbakassen. Deze willen nog wel eens beschadigd zijn door het gebrek aan smering. Bij de CB550 is de versnellingsbak verbeterd en is er een extra olievoorziening.
 Nog een leuk fabeltje uit die tijd: de CB350 Four is net zo snel als de CB500 Four. De CB500 Four is net zo snel als de CB750 Four. Conclusie; de CB 350 is net zo snel als de CB750, ja, ja???
 Ik heb zelf nog een CB750 K2 en ben nog bezig met een K7 voor mijn vrouw. De laatste jaren hou ik me voornamelijk bezig met Honda Bol d’Ors. Ik heb o.a. een Magni Honda.



Hennie van Welbergen

Sinds 2001 ben ik de gelukkige bezitter van een Honda CB Four K7 uit 1977. Deze motor is in 1993 geïmporteerd uit de U.S.A. De mijlenteller stond toen op 23000 mijl en nu op 43353 mijl, in die periode heb ik geen panne of technische problemen gehad buiten een blijven hangende vlotter door een vuiltje. Ik ben al heel lang lid van de CB Four club en regio coördinator oost, beheerder en vervoerder van de beursstand, en mijn vrouw is de winkelierster van de clubwinkel. Ik bezit nog drie Honda’s,  het zijn allemaal zeer bedrijfszekere motors.



John Cuppen

Mijn eerste motor was een Honda CB400F. Een fijne motor, waarmee ik in mijn gemeente Rijswijk met een blauw lesplaatje mocht oefenen c.q. rondrijden. Met voldoende benzine, een opgeladen accu, dodemansknop in de juiste stand en zelfs handschoenen mee onder de buddy was ik klaar voor het avontuur. Maar helaas, uitgerekend deze eerste dag sloeg de motor niet aan. Toen ik de motor met mijn vader had opgehaald, reed deze motorfiets voortreffelijk en was er niets aan de hand. Na een ochtendje starten, komt eindelijk mijn vader thuis en controleren we samen de goed vonkende bougies. Maar dan wijst hij lachend op mijn lekker dikgevoerde handschoenen. En die liggen onder het zadel over de aanzuiging van het luchtfilter! Tja, dat was niet handig, en door deze weg te halen, startte de motor vrijwel meteen. Onze straat was wel tijdelijk verduisterd door een dikke zwarte rookwolk die de motor uitbraakte. Dit was in de jaren dat ik deze motor had mijn enige probleem en ik was dus absoluut happy met deze Honda.



Peter de Jong

Als 18-jarige in 1970 ben ik begonnen met motorrijden, op een Honda CB 350 tweecilinder. In 1972 kocht ik mijn eerste CB 750 K2, bij Leen Post in Naaldwijk. Dit was een geweldige machine en vrienden en leden van de motorclub kwamen dan ook kijken toen hij werd afgeleverd. Vele ritten mee gemaakt, meestal naar de motorraces in Nederland en België. Het hoogtepunt met deze motor was een vakantie naar Oostenrijk, en natuurlijk de Gross Clockner op. Samen met mijn motor maat Bert, ook op een CB 750. In 1976 werd de motor verkocht omdat we een huis gingen bouwen. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en er werd in 1977een tweedehands CB 750 gekocht. Die jongen moest stoppen met motorrijden voor zijn moeder omdat deze gek werd van angst dat er wat zou gebeuren (heel de schouw vol met pillen voor moeder). Met deze Honda ook weer fijn gereden, ook weekenden naar Duitsland, België, enz. Tot de ketting brak en de motor werd ingeruild voor een Suzuki 850 met cardan. Ik ben al die tijd met plezier motor blijven rijden, tot op heden. Vorig jaar een Honda CB 750 K7 uit 1977 erbij gekocht. Daarmee gaan wij naar klassieke treffen en ritten. Deze motor was half gerestaureerd. Dus nieuwe banden, remmen, polijsten, poetsen, enz. Leuke fijne motor en tot heden probleemloos.



Joop van Anrooy

Ik ben opgegroeid tussen de twee- en vierwielers omdat mijn vader een vrij grote motor- en autozaak had in Den Haag en dus roep ik weleens dat ik met benzine in mijn bloed rondloop.
Zelf heb ik mijn auto en motorrijbewijs sinds 1973 en ben begonnen op een CB125, daarna een BMW R50 en een R60. Van de Honda CB viercilinders heb ik er twee gehad, mijn motorvrienden reden ook een CB 350, CB 500 en een 750. Mijn eerste was nieuw gekocht in maart 1975 nadat ik diverse motorbladen had gelezen over de ondervindingen en ook vanwege de vele accessoires die er in de jaren voor te koop waren. Speciale spuitwerken van GL paints waren HOT en dus moest dat er ook op komen, een 4 in 1 was uiteraard ook een must, een volle of een stuurkuip kwam ook steeds vaker voor, een sportbuddy voor 1 of 2 personen sloeg in onze motorclub ook wel aan. Verder waren 4 open kelken, andere tandwielen voor en achter, de enkele schijf voor werd een dubbele, de originele schokbrekers achter werden al gauw vervangen voor Koni's en voor de vakantie een snel te monteren en te demonteren kofferrekje. Nu was er toen ter tijd in onze motorclub een grote groep die veel en hard werkte en zo konden er na 1,5 a 2 jaar weer een verse aangeschaft worden, de inruilprijzen vielen ook best wel mee omdat er een groeiende vraag was naar gebruikte en vooral Japanse motoren met accessoires. Na deze CB500 kocht ik een XT500 en 2 vrienden van mij hadden er toen ook zo een gekocht en zo konden we met z'n drieën regelmatig het strand op of we gingen de Maasvlakte op om te dollen. In 1978 kocht ik weer een CB 500 en die liet ik in de zelfde kleuren spuiten als mijn 1e alleen de lijnen werden iets anders en dat omdat ik nog nooit een andere witte had gezien. Technisch heb ik nog nooit mankementen gehad en onderhoud deden mijn vrienden en ik altijd zelf: ketting uitkoken in een blik vet, remolie verversen, voorvork olie vervangen, kleppen stellen en alles wat er bij hoorde. Tijdens de vakantie van 1978 in Zuid Frankrijk op de CB 500 heb ik mijn vrouw ontmoet en dus is het jaar erop de CB vervangen door een Honda Goldwing 1000K3 en met deze hebben we 7 jaar gereden tot er in 1986 een zoon geboren werd en die heb ik Mike genoemd omdat ik al jaren fan was van Mike Hailwood. Zelf rijd ik sinds 2001 weer motor en begon met een Yamaha 600 Diversion, vanwege het mooie blok en daarna een SV 650 vanwege de V-twin geluiden en verder wilde ik ooit nog eens een H-D Sportster rijden en die is er nu dus ook gekomen.


Warning: mysqli_fetch_array() expects parameter 1 to be mysqli_result, boolean given in /home/motorhmr/domains/motorrijwiel.nu/public_html/dossier.php on line 77



terug